verguisd... verhuisd?!
'k Pleit schuldig. Te lang afwezig. Had ik wel een afdoende reden?
'k Ben er opnieuw... voor wie me weet te vinden...
http://onderaandedijk.wordpress.com/
Voor de zon die op het water speelt Voor het water dat de zon bespeelt We leunen bij het grijze water Dat nooit teleurstelt en nooit verveelt Thé Lau
'k Pleit schuldig. Te lang afwezig. Had ik wel een afdoende reden?
'k Ben er opnieuw... voor wie me weet te vinden...
http://onderaandedijk.wordpress.com/
Posted by
onderaandedijk
at
10:03
2
comments
Posted by
onderaandedijk
at
16:16
0
comments
Posted by
onderaandedijk
at
17:55
1 comments
Posted by
onderaandedijk
at
12:05
1 comments
Daar zit hij in z'n bench. Het kopje scheef houdend... 'Compassie, please compassie... Je zou het beestje uit liefde wel doodknijpen . Een puppietje... negen weken oud, een Jack Russel Terrorist. Chips is the name, 'white nights' is the game. Een uurtje janken, een uurtje slapen. 't Arme schepsel 's morgens klaarwakker, wij met kleine oogjes proberen te achterhalen hoe je zo'n bolletje energie moet opvoeden. De inderhaast doorgenomen hondenliteratuur op 't net laat ons in verwarring achter. Ons huis ligt vol met kranten. Op handen en voeten kruip ik door onze 'salon' collumns lezend geschaduwd door een naar-hond-ruikend-schepseltje dat ondertussen m'n oren properlikt. Gisteren beleefden baasje en beestje een eerste 'aha-erlebnis'. ZIT, ZIt, Zit, zit... eventjes op dat bekkentje duwen en jezus nog aan toe... 't beestje ging zitten, en dan, belofte maakt schuld, een snoepje. Intelligent, geniaal! Chips toch... jij bent de parel aan de kroon van deze bedreigde stamboom. Mijn dag kan niet meer stuk. Hij kan 'zitten'!
Nu enkel nog die verdachte pasteitjes verzamelen (zijn deze trouwens niet te recycleren), die lekken in ons dak dichten (is dit wel van de regen?) en vooral... positief blijven. We hebben een prijsbeest in huis!
Posted by
onderaandedijk
at
11:58
2
comments
Posted by
onderaandedijk
at
10:19
0
comments
Posted by
onderaandedijk
at
11:54
5
comments